https://memory-alpha.fandom.com/wiki/Homestead_(episode)
USS Voyager houdt een feestje om de 315e verjaardag van “First Contact Day” te vieren, met een oude jukebox die de favoriete muziek van Zefram Cochrane afspeelt en waarbij zijn favoriete (niet-repliceerbare) eten wordt geserveerd, waarover The Doctor tegen Neelix klaagt dat het geen voedingswaarde heeft. Het feest wordt door iedereen erg leuk gevonden, waarbij Captain Janeway Neelix complimenteert en Naomi vertelt dat toen zij een kind was het enige wat First Contact Day betekende, was dat ze niet naar school hoefde. Tuvok geeft dan een presentatie waarin hij de eerste woorden die de Vulcans die dag tegen de mensen zeiden, “Leef lang en voorspoedig”, voordraagt, hoewel Neelix hem moet aansporen. Als Neelix vervolgens probeert Tuvok aan het dansen te krijgen en de stoïcijnse Vulcan weigert, doet Neelix een belofte: voordat Voyager de aarde bereikt, zal Neelix Tuvok minstens één keer zien dansen.
Commandant Chakotay onderbreekt en zegt dat ze enkele honderden Talaxische levenstekens hebben gevonden op 4,9 lichtjaar afstand.
Als Voyager aankomt om een onderzoek in te stellen, wordt Neelix behoorlijk ongerust op de brug. De Talaxiërs lijken zich in een asteroïde te bevinden en reageren niet op oproepen. Tuvok, Neelix en Tom Paris gaan met de Delta Flyer de gordel in en worden beschoten met thermolytische ladingen. De Flyer loopt schade op en moet noodgedwongen neerstorten op de asteroïde waar de levenstekens werden gedetecteerd. Neelix en de anderen raken bewusteloos.
Neelix wordt wakker en zijn wonden worden geheeld door een vrouwelijke Talaxiër, Dexa. Ze stelt hem veel vragen, zoals wat hij daar deed en waarom hij en zijn buitenaardse vrienden wapens droegen. Hij beantwoordt al haar vragen en weet er zelf ook een paar te stellen. Hij komt erachter dat ze hails negeren omdat ze contact met buitenstaanders willen vermijden, en dat de springladingen gewoon mijnwerkers waren die asteroïden uit elkaar probeerden te halen voor hun mineralen. Tijdens hun gesprek komt Dexa’s zoon Brax een kijkje nemen en Dexa stuurt hem weg. Als Neelix probeert weg te gaan, sluit ze hem in met een krachtveld.
Kapitein Janeway heeft niets van het team gehoord en stuurt een shuttle achter hen aan. Op het moment dat de shuttle gelanceerd wordt, roept een buitenaards wezen, Nocona, hen op en vertelt de kapitein dat dit asteroïdenveld van hem is en dat hij mijnbouwactiviteiten uitvoert. Hij wil niet dat ze een reddingsteam stuurt, omdat ze niet kunnen stoppen met het gebruik van de ladingen, maar biedt aan hen te zoeken. De kapitein zegt dat ze hen wil halen. Nocona zegt dat ze daar moeten blijven en dat hij hun mensen zal vinden.
Als Neelix weer wakker wordt, treft hij Brax alleen aan. Als hij ziet dat Brax een modelschip heeft, identificeert Neelix de classificatie ervan correct. Brax wil Neelix’ schip zien, maar Neelix zegt dat dat moeilijk te regelen is. Een luid gerinkel vertelt Brax dat zijn moeder eraan komt. Neelix zegt dat hij zich moet verstoppen en belooft niets te zeggen.
Dexa komt al snel binnen met Raadsregent Oxilon. Hij vertelt Neelix dat hij vrij is om te gaan. Zijn vrienden zijn ook vrijgelaten en zullen worden gevraagd te vertrekken zodra hun verwondingen zijn hersteld. Hij vraagt of hij en zijn vrienden mogen blijven. Neelix mag blijven, zegt Oxilon, maar ze vertrouwen geen buitenstaanders.
Dexa geeft Neelix een korte rondleiding door de kolonie. Er wonen vijfhonderd mensen en de habitat is op zichzelf staand, gebouwd van de onderdelen van de schepen waarmee ze aankwamen.
Dexa brengt Neelix terug naar zijn schip en Paris, Tuvok en Neelix beginnen met de reparaties. Neelix vertelt over zijn korte ontmoeting en Tuvok merkt op dat het hem spijt dat hij niet zoveel van de ervaring heeft meegekregen als hij had gehoopt. Neelix beschouwt de reis niet als verspilling, want hij heeft toch weer wat van zijn volk gezien en hij zal hierna vrijwel zeker nooit meer een Talaxiaan tegenkomen. Zodra de interne sensoren werken, geven ze aan dat er een indringer is. Tuvok en Neelix doorzoeken het schip en ontdekken dat het Brax is. Neelix brengt hem terug naar zijn moeder en belooft opnieuw haar niet te vertellen dat hij hier was.
Op de terugweg naar hun huis maakt Nocona ruzie met Oxilon. Ze dreigen deze asteroïde te vernietigen voor de mineralen. Dexa argumenteert sterk en wanneer Nocona haar opzij duwt, gooit Brax een steen naar hem. Neelix neemt het dan op voor Brax, raakt in gevecht met Nocona en trekt zijn wapen over hem en zijn bewaker. Daarna stuurt hij ze weg.
Dexa en Oxilon zijn dankbaar, maar denken dat het onmogelijk is om op tijd te evacueren. Neelix stelt voor om Kapitein Janeway te laten onderhandelen met de mijnwerkers, en Oxilon gaat akkoord om haar te ontmoeten. Brax wil ook gaan en Neelix haalt zijn moeder over om hem te laten gaan.
Terwijl ze het schip verkennen, neemt Neelix Dexa en Brax mee naar de brug en Brax vraagt op welk station Neelix dient. Om Neelix niet in verlegenheid te brengen, merken Chakotay en Kim op dat Neelix zoveel functies heeft op het schip (ambassadeur, chef-kok, moreel officier en handelsonderhandelaar) dat één station niet genoeg is omdat hij het meest veelzijdige bemanningslid is. In Astrometrie toont Seven of Nine hen een foto van Talax uit hun database. Neelix en Dexa kijken er samen naar, en ze moet Brax uitleggen waarom ze daar niet gewoon kunnen gaan wonen. Naomi zegt ook hallo en Brax volgt haar uiteindelijk naar het holodeck.
Als ze alleen zijn, vertelt Dexa Neelix over haar man. Hij stierf toen hij hen probeerde te voeden toen ze door de regering werden opgesloten in een klein deel van een planeet waar ze zich eerder hadden gevestigd. Ze voelt zich erg op haar gemak bij hem en zegt dat Brax niet meer zo gelukkig is geweest sinds haar man stierf. Als het hem duidelijk wordt wat ze voor hem voelt (en hij voor haar), gaat Neelix met spijt weg om te gaan slapen en te zeggen dat hij klaar moet staan aan de onderhandelingstafel.
De volgende dag probeert Neelix te onderhandelen met de mijnwerkers, maar hij slaagt er niet in vooruitgang te boeken. Hij krijgt de deadline wel verlengd, lang genoeg om al hun materiaal te verplaatsen, maar meer kan hij niet doen. Hij heeft Kapitein Janeway wel zover gekregen dat ze hen allemaal met hun voorraden naar de dichtstbijzijnde M-klasse planeet brengen. Als Dexa en Brax vertrekken, heeft Neelix het gevoel dat de hulp niet genoeg was.
Neelix vraagt Tuvok om verdediging te bedenken voor de dichtstbijzijnde planeet, aangezien er zich binnen 2 lichtjaar verschillende soorten bevinden die in staat zijn tot warp. Tuvok kan niets belangrijks bedenken, maar suggereert wel dat als ze zich zouden verdedigen, de beste plaats daarvoor hun huidige locatie zou zijn. Hij suggereert dat ze een schild rond de asteroïde zouden kunnen bouwen, maar ze zouden ook een leider nodig hebben om zich tegen een preventieve aanval te verdedigen. Neelix vraagt Tuvok of hij hen wil leiden, maar Tuvok weigert en beroept zich op de Prime Directive, maar zegt ook dat zelfs als het geen probleem was, hij denkt dat Neelix een betere keuze zou zijn. Neelix probeert het voorstel van zich af te schuiven en beweert dat hij gewoon een kok is die ervan droomt ambassadeur te worden. Tuvok corrigeert hem en vertelt Neelix dat hij veel meer is dan dat, omdat hij hem de meest vindingrijke persoon vindt die hij ooit heeft ontmoet. Neelix kan niet geloven dat hij zulke lovende woorden hoort van Tuvok, die hem verzekert dat hij weliswaar vervelende gewoontes en eigenschappen heeft, maar dat hij op Voyager ook vaardigheden heeft ontwikkeld die hem goed van pas zullen komen als hij ervoor kiest om leider te worden. Tuvok maakt vervolgens duidelijk dat hij weliswaar alleen “hypothetisch” spreekt en Neelix niet vertelt wat hij moet doen, maar dat als hij (Neelix) besluit de asteroïde te verdedigen, hij die taak aankan.
Neelix besluit de bemanning van Voyager er niet bij te betrekken, omdat hij weet dat ze problemen kunnen hebben met zijn plan vanwege de Eerste Richtlijn, en maakt zich klaar om met zijn eigen schip te vertrekken. Hij vertelt kapitein Janeway dat hij niet aan dezelfde eisen hoeft te voldoen omdat hij officieel geen deel uitmaakt van de bemanning. Janeway verzekert hem dat ze hem net zo goed als ieder ander deel van de bemanning beschouwt, maar besluit hem te laten vertrekken omdat de Talaxiër dit moet doen.
Aangekomen bij de asteroïde stelt Neelix een plan op waarbij hij en Oxilon met hun schepen rond de asteroïde vliegen en schildzenders naar het oppervlak lanceren. Als de zenders eenmaal op hun plaats zitten, kunnen ze worden aangesloten op de stroomkern en hoeven ze nooit meer te worden opgeladen, maar de mijnwerkers zouden aanvallen als ze doorkrijgen wat de Talaxiërs aan het doen zijn. Oxilon wil eerst geen conflict beginnen, maar Neelix wijst erop dat ze nog steeds kunnen worden geterroriseerd als ze worden verplaatst en omdat Oxilon zo hard heeft gewerkt om de kolonie te bouwen, is het zeker de moeite waard om haar te verdedigen. Oxilon stemt uiteindelijk toe.
Wanneer alle op twee na laatste zenders geplaatst zijn, vallen de mijnwerkers aan. Wanneer de mijnwerkers ladingen beginnen te droppen, begint Neelix ze neer te schieten. Wanneer Neelix’ wapens zijn uitgeschakeld, maakt hij zich klaar om met zijn schip in de volgende lading te vliegen, maar de Delta Flyer verschijnt en vernietigt hem eerst. Oxilon slaagt erin de laatste zender in positie te brengen en wanneer de volgende lading wordt gedropt, buigen de schilden de explosie af.
“Kapiteins logboek, sterrendatum 54868.6. Commandant Nocona lijkt zijn pogingen om het schild van de Talaxiërs te doorboren te hebben opgegeven. Voyager is klaar om te vertrekken, maar we geven meneer Neelix de tijd om een moeilijk afscheid te nemen van zijn nieuwe vrienden.”
Als Neelix de kolonie verlaat, vraagt Brax hem te blijven. Zijn moeder zegt dat dat niet kan en Neelix loopt de deur uit. Als hij terugkeert naar Voyager, praat hij met Naomi. Hij wil weten of hij iets voor haar kan doen, maar Naomi is verhaaltjes voor het slapengaan ontgroeid en Neelix vertrekt naar de Mess Hall, zich langzaam realiserend dat zijn tijd op Voyager ten einde loopt.
Het is laat en de kapitein is ook wakker.
Ze merkt dat Neelix in tweestrijd verkeert tussen zijn taken op Voyager en zijn verlangen om zich weer bij zijn volk te voegen. Daarom doet ze een voorstel: omdat Voyager nu met de aarde kan communiceren, vindt Starfleet Command dat er een permanente ambassadeur in het Delta Kwadrant moet komen, al is de opdracht strikt vrijwillig. Neelix fleurt een beetje op als hij zich realiseert dat zo’n positie hem het beste van twee situaties zou geven: hij zou bij zijn eigen mensen in de asteroïdekolonie kunnen blijven, maar hij zou ook constant in contact moeten blijven met Voyager en haar bemanning terwijl ze reizen.
Op weg naar de Baxial in de shuttleruimte ziet hij tot zijn verbazing veel bemanningsleden van Voyager (samen met Naomi) in de gang tussen de turbolift en de shuttleruimte staan. Er worden geen woorden gesproken, omdat er geen woorden zijn om uit te drukken hoeveel de bemanning hem zal missen. Als Neelix op het punt staat door de deur te stappen, wiebelt Tuvok heel lichtjes met één voet, met dien verstande dat hij daarmee gedanst heeft en Neelix’ belofte vervuld heeft. Tuvok wenst Neelix dan vaarwel met het oude Vulcan gezegde “Leef lang en voorspoedig”. Neelix probeert te reageren, maar kan het niet opbrengen om iets te zeggen. Hij schenkt de bemanning een laatste glimlach en verlaat Voyager voor de laatste keer.
Als hij op de asteroïde aankomt, is zijn eerste stop het huis van Brax en Dexa die hem emotioneel omhelzen.